സിനിമയിലെ ഇന്റി#മേറ്റ് സീനുകളും ( ലൈം#ഗിക രംഗങ്ങളും പലപ്പോഴും സാങ്കേതിക വിദ്യയുടെയും ക്യാമറ ട്രിക്കുകളുടെയും സഹായത്തോടെയാണ് ചിത്രീകരിക്കുന്നത് എന്ന് നമുക്കറിയാം. ‘ഇന്റി#മസി കോർഡിനേറ്റർമാരുടെ’ മേൽനോട്ടത്തിൽ, പ്രത്യേക വസ്ത്രങ്ങളും പാഡുകളും ഉപയോഗിച്ച് വളരെ കൃത്രിമമായിട്ടാണ് മിക്ക രംഗങ്ങളും തയ്യാറാക്കുന്നത്. എന്നാൽ, ചില സിനിമകളിൽ ഇതിന് അപവാദമായി അഭിനേതാക്കൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ ലൈം#ഗിക ബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെന്ന് കേട്ടാൽ നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുമോ?
അതെ, വിശ്വസിക്കാൻ പ്രയാസമാണെങ്കിലും ഹോളിവുഡിലെ ചില വമ്പൻ സിനിമകളിൽ സംവിധായകർ റിയലിസ്റ്റിക് അനുഭവത്തിനായി അഭിനേതാക്കളോട് ‘യഥാർത്ഥത്തിൽ’ അഭിനയിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അത്തരം ചില സിനിമകളെയും താരങ്ങളെയും പരിചയപ്പെടാം.
റോബർട്ട് പാറ്റിൻസൺ – ലിറ്റിൽ ആഷസ് (Little Ashes, 2008)
‘ട്വിലൈറ്റ്’ (Twilight) സീരീസിലൂടെ പെൺകുട്ടികളുടെ ഹരമായി മാറിയ റോബർട്ട് പാറ്റിൻസൺ, 2008-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ‘ലിറ്റിൽ ആഷസ്’ എന്ന ചിത്രത്തിൽ വിഖ്യാത ചിത്രകാരൻ സാൽവദോർ ദാലിയായി വേഷമിട്ടിരുന്നു. ഈ ചിത്രത്തിലെ ഒരു സ്വ#യംഭോ#ഗ രംഗം യഥാർത്ഥത്തിൽ ചെയ്തതാണെന്ന് അദ്ദേഹം തന്നെ വെളിപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. “അഭിനയിക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ അത് കൃത്രിമമായി തോന്നി, അതുകൊണ്ട് ക്യാമറയ്ക്ക് മുന്നിൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ ചെയ്യേണ്ടി വന്നു,” എന്നാണ് പാറ്റിൻസൺ ഒരു അഭിമുഖത്തിൽ പറഞ്ഞത്.
ഓബ്രി പ്ലാസ – ദി ടു-ഡു ലിസ്റ്റ് (The To-Do List, 2013)
2013-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ഈ ചിത്രത്തിൽ സമാനമായ അനുഭവം ഓബ്രി പ്ലാസയ്ക്കും ഉണ്ടായി. തിരക്കഥയിൽ ‘സ്വ#യംഭോ#ഗം ചെയ്യുന്നു’ എന്ന് കണ്ടപ്പോൾ കൈയ്യുടെ ചലനം മാത്രം ഷൂട്ട് ചെയ്യുമെന്നാണ് അവർ കരുതിയത്. എന്നാൽ സംവിധായകൻ ഫുൾ ബോഡി ഷോട്ട് എടുക്കാൻ തീരുമാനിച്ചതോടെ, ക്യാമറയ്ക്ക് മുന്നിൽ അത് യഥാർത്ഥത്തിൽ അഭിനയിക്കേണ്ടി വന്നു.
ക്ലോയ് സെവിഗ്നി & വിൻസെന്റ് ഗാലോ – ദി ബ്രൗൺ ബണ്ണി
ഏറ്റവും വിവാദമായ ചിത്രങ്ങളിലൊന്നാണിത്. ഇതിൽ നടി ക്ലോയ് സെവിഗ്നി നടൻ വിൻസെന്റ് ഗാലോയ്ക്ക് ഓ#റ@ൽ സെ@ക്സ് ചെയ്യുന്ന രംഗം യഥാർത്ഥമായിരുന്നു. കാൻ ഫിലിം ഫെസ്റ്റിവലിൽ പ്രദർശിപ്പിച്ചപ്പോൾ ഈ ചിത്രം വലിയ വിമർശനങ്ങൾ നേരിട്ടു. “ആ സിനിമയിലെ പ്രകടനത്തിൽ ഞാൻ അഭിമാനിക്കുന്നു, പക്ഷേ ഇനി അത്തരം രംഗങ്ങളിൽ അഭിനയിക്കാൻ എനിക്ക് താല്പര്യമില്ല,” എന്നാണ് വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ക്ലോയ് പ്രതികരിച്ചത്.
വില്യം ഡാഫോ & ഷാർലറ്റ് ഗെയിൻസ്ബർഗ് – ആന്റിക്രൈസ്റ്റ്
ലാർസ് വോൺ ട്രയർ സംവിധാനം ചെയ്ത ഈ ചിത്രത്തിലെ ലൈം#ഗിക രംഗങ്ങൾ ഏറെ ചർച്ച ചെയ്യപ്പെട്ടിരുന്നു. എന്നാൽ, ഇതിൽ അഭിനേതാക്കളല്ല, മറിച്ച് ‘ബോഡി ഡബിൾസ്’ (Body Doubles) ആണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ ലൈം#ഗിക ബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടത്. പോ#ൺ താരങ്ങളെയാണ് ഇതിനായി ഉപയോഗിച്ചത്. “ഞങ്ങൾ വിവാഹിതരാണ്, ഇത്തരം രംഗങ്ങൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ ചെയ്യുന്നത് ശരിയല്ല,” എന്ന് വില്യം ഡാഫോ അന്ന് വ്യക്തമാക്കിയിരുന്നു.
ലവ് (Love, 2015) & നിംഫോമാനിയാക് (Nymphomaniac, 2013)
ഗ്യാസ്പർ നോ (Gaspar Noé) സംവിധാനം ചെയ്ത ‘ലവ്’ എന്ന ചിത്രത്തിൽ ത്രീഡിയിൽ (3D) ലൈം#ഗിക രംഗങ്ങൾ ചിത്രീകരിച്ചത് വലിയ വിവാദമായിരുന്നു. അഭിനേതാക്കൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ ബന്ധപ്പെടുകയായിരുന്നുവെന്ന് സംവിധായകൻ തന്നെ സമ്മതിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതുപോലെ, ‘നിംഫോമാനിയാക്’ എന്ന ചിത്രത്തിൽ അഭിനേതാക്കളുടെ മുഖവും, യഥാർത്ഥത്തിൽ സെ#ക്സ് ചെയ്യുന്ന പോ#ൺ താരങ്ങളുടെ ശരീരവും ഡിജിറ്റലായി കൂട്ടിച്ചേർത്താണ് രംഗങ്ങൾ ഒരുക്കിയത്.
9 സോങ്സ് (9 Songs, 2004)
ബ്രിട്ടീഷ് സിനിമയുടെ ചരിത്രത്തിൽ തന്നെ ഏറെ വിവാദമുണ്ടാക്കിയ ചിത്രമാണിത്. കിയറൻ ഒബ്രിയൻ (Kieran O’Brien), മാർഗോ സ്റ്റിലി (Margo Stilley) എന്നിവരായിരുന്നു പ്രധാന വേഷത്തിൽ. ഒന്നല്ല, പല തവണയാണ് ഈ ചിത്രത്തിൽ ഇരുവരും യഥാർത്ഥത്തിൽ ലൈം#ഗിക ബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടത്. എന്നാൽ ഇതിൽ തനിക്ക് യാതൊരു കുറ്റബോധവുമില്ലെന്നാണ് നടൻ കിയറൻ പറഞ്ഞത്.
2005-ൽ ‘ദി ഗാർഡിയന്’ നൽകിയ അഭിമുഖത്തിൽ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത് ഇങ്ങനെയാണ്: “എനിക്കതിൽ യാതൊരു വിഷമവും തോന്നിയിട്ടില്ല. പ്രണയത്തിലുള്ള രണ്ട് പേരുടെ കഥയാണത്. അവർക്കിടയിലെ സെ#ക്സ് സ്വാഭാവികമാണ്. കാണാൻ താല്പര്യമില്ലാത്തവർ കാണേണ്ടതില്ല എന്നേ എനിക്ക് പറയാനുള്ളൂ.”
ഇൻറ്റിമസി 2001)
ലണ്ടൻ നഗരത്തിലെ ഏകാന്തതയും അടുപ്പവും പ്രമേയമാക്കിയ ഈ ചിത്രത്തിൽ മാർക്ക് റൈലൻസും (Mark Rylance) കെറി ഫോക്സും (Kerry Fox) തമ്മിലുള്ള ഓറ#ൽ സെ#ക്സ് രംഗം യഥാർത്ഥമായിരുന്നു. എന്നാൽ പിൽക്കാലത്ത് നടൻ മാർക്ക് റൈലൻസ് ഇതിൽ കടുത്ത ഖേദം പ്രകടിപ്പിച്ചു. “എന്റെ കരിയറിലെ ഏറ്റവും പ്രയാസകരമായ ജോലിയായിരുന്നു അത്. ആ സിനിമ ചെയ്യേണ്ടിയിരുന്നില്ല എന്ന് എനിക്ക് പലപ്പോഴും തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. വ്യക്തിപരമായി എനിക്കത് വലിയ വേദനയുണ്ടാക്കി,” അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
എന്നാൽ നടി കെറി ഫോക്സിന് ഇതിൽ യാതൊരു ഖേദവുമില്ല. “റിസ്കുകൾ എടുക്കുമ്പോഴാണ് കരിയറിൽ മാറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നത്. സുരക്ഷിതമായ റോളുകൾ മാത്രം ചെയ്താൽ ബോറടിക്കും,” എന്നായിരുന്നു അവരുടെ നിലപാട്.
ലൈ വിത്ത് മീ , 2005
ഈ ചിത്രത്തിലെ രംഗങ്ങൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ ചെയ്യണമെന്ന് സംവിധായകൻ ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ “നിങ്ങൾ തമാശ പറയുകയാണോ?” എന്നായിരുന്നു നടി ലോറൻ ലീ സ്മിത്തിന്റെ (Lauren Lee Smith) ആദ്യ പ്രതികരണം. എന്നാൽ സഹനടൻ എറിക് ബാൽഫറുമായി നല്ലൊരു സൗഹൃദവും ‘കെമിസ്ട്രി’യും ഉണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ട് ഒടുവിൽ അവർ അതിന് സമ്മതിക്കുകയായിരുന്നു.
ലവ് (Love, 2015)
കാൻ ഫിലിം ഫെസ്റ്റിവലിൽ പ്രദർശിപ്പിച്ച ഈ ചിത്രം ഗ്രാഫിക് ലൈം#ഗിക രംഗങ്ങളുടെ പേരിൽ പലയിടത്തും നിരോധിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. എന്നാൽ ഇതൊരു അ#ശ്ലീ#ല ചിത്രമല്ലെന്നും, പ്രണയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള യഥാർത്ഥ സിനിമയാണെന്നുമാണ് സംവിധായകൻ ഗ്യാസ്പർ നോ (Gaspar Noé) വാദിച്ചത്. “ഞാൻ സമീപിച്ച മിക്ക പുരുഷ അഭിനേതാക്കൾക്കും ഉദ്ധ#രി#ച്ച ലിം#ഗം സ്ക്രീനിൽ കാണിക്കുന്നതിൽ പ്രശ്നമുണ്ടായിരുന്നില്ല,” അദ്ദേഹം വ്യക്തമാക്കി.
ഡോഗ്ടൂത്ത് (2009)
ഈ വർഷത്തെ ഓസ്കാർ വേദിയിൽ തിളങ്ങിയ ‘പുവർ തിങ്സ്’ (Poor Things) എന്ന ചിത്രത്തിന്റെ സംവിധായകൻ യോർഗോസ് ലന്തിമോസിന്റെ (Yorgos Lanthimos) പഴയ ചിത്രമാണിത്. പുറംലോകവുമായി ബന്ധമില്ലാതെ, മക്കളെ തടവിലിട്ട് വളർത്തുന്ന ഒരച്ഛന്റെ വിചിത്രമായ കഥ പറയുന്ന ഈ ഹൊറർ-കോമഡി ചിത്രത്തിലും യഥാർത്ഥ ലൈം#ഗിക രംഗങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരുന്നുവെന്ന് ബ്രിട്ടീഷ് സെൻസർ ബോർഡ് (BBFC) സ്ഥിരീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
കലയാണോ അതോ അതിരുകടന്ന പരീക്ഷണമാണോ എന്ന ചോദ്യം ഈ സിനിമകൾ ഇന്നും ബാക്കിയാക്കുന്നു. എങ്കിലും, സിനിമയ്ക്ക് വേണ്ടി എന്ത് ത്യാഗവും സഹിക്കാൻ തയ്യാറായ ഈ അഭിനേതാക്കൾ സിനിമാ ചരിത്രത്തിൽ വേറിട്ടുനിൽക്കുന്നു.
എന്തിന് വേണ്ടിയാണ് ഇതെല്ലാം?
സിനിമയുടെ പൂർണ്ണതയ്ക്കും (Perfection), പ്രേക്ഷകർക്ക് റിയലിസ്റ്റിക് അനുഭവം നൽകാനും വേണ്ടിയാണ് സംവിധായകർ ഇത്തരം റിസ്കുകൾ എടുക്കുന്നത്. എന്നാൽ പലപ്പോഴും ഇത് അഭിനേതാക്കളുടെ കരിയറിനെയും മാനസികാരോഗ്യത്തെയും ബാധിക്കാറുണ്ട്. കലയ്ക്ക് വേണ്ടി എത്രത്തോളം ദൂരം പോകാം എന്ന ചോദ്യം ഇത്തരം സിനിമകൾ എന്നും ഉയർത്തുന്നു.
