ലോകസിനിമാ ചരിത്രത്തിൽ വിവാദങ്ങൾക്കും നിരോധനങ്ങൾക്കും യാതൊരു പഞ്ഞവുമില്ല. എന്നാൽ, ഒരു ചിത്രം ലോകത്തെ പ്രമുഖ രാജ്യങ്ങളിലെല്ലാം ഒരേപോലെ വിലക്കപ്പെടുകയും, പതിറ്റാണ്ടുകൾക്ക് ശേഷം മാത്രം വെളിച്ചം കാണുകയും ചെയ്യുക എന്നത് അപൂർവ്വമായ ഒന്നാണ്. 1976-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ‘ഇൻ ദി റെലം ഓഫ് ദി സെൻസസ്’ എന്ന ജാപ്പനീസ് ചിത്രത്തെക്കുറിച്ചാണ് ഇപ്പോൾ വീണ്ടും ചർച്ചകൾ സജീവമാകുന്നത്. വെറുമൊരു ലൈം#ഗിക അതിപ്രസരമുള്ള സിനിമ എന്നതിലുപരി, സിനിമാറ്റോഗ്രഫിയും സെൻസർഷിപ്പ് നിയമങ്ങളും തമ്മിലുള്ള പോരാട്ടത്തിന്റെ അടയാളമായി ഈ ചിത്രം ഇന്നും നിലകൊള്ളുന്നു.
സത്യവും സിനിമയും തമ്മിലുള്ള അതിർവരമ്പുകൾ
പ്രശസ്ത സംവിധായകൻ നാഗിസ ഒഷിമ സംവിധാനം ചെയ്ത ഈ ചിത്രം കേവലം ഒരു ഭാവനാസൃഷ്ടിയല്ല. 1930-കളിൽ ജപ്പാനെ ഞെട്ടിച്ച ‘സദ അബെ’ എന്ന മുൻ ലൈം@ഗികത്തൊഴിലാളിയുടെ ജീവിതകഥയെ ആസ്പദമാക്കിയാണ് ഇത് നിർമ്മിച്ചത്. ഒരു വീട്ടുവേലക്കാരിയായി ജോലിക്ക് കയറുന്ന സദ, തന്റെ തൊഴിലുടമയായ കിച്ചിസോ ഇഷിദയുമായി തീവ്രമായ പ്രണയത്തിലാകുന്നതാണ് സിനിമയുടെ ഇതിവൃത്തം. നടി ഐക്കോ മാറ്റ്സുദ സദയായും ടാറ്റ്സുയ ഫ്യൂജി കിച്ചിസോ ആയും വേഷമിട്ടു.
ലൈം#ഗികതയുടെ അങ്ങേയറ്റത്തെ തലങ്ങൾ പര്യവേക്ഷണം ചെയ്യുന്ന ഈ പ്രണയബന്ധത്തിന്റെ അവസാനം കിച്ചിസോയുടെ ദാരുണമായ മരണത്തിലാണ് കലാശിക്കുന്നത്. കാമുകന്റെ മരണശേഷം അയാളുടെ ജ#നനേ#ന്ദ്രിയം ഛേദിച്ചെടുത്ത് നാല് ദിവസത്തോളം നഗരത്തിലൂടെ അവൾ നടന്നു എന്ന ഞെട്ടിക്കുന്ന യാഥാർത്ഥ്യം സിനിമയെ കൂടുതൽ വിവാദമാക്കി. ‘എ സെർബിയൻ ഫിലിം’ പോലെയുള്ള അങ്ങേയറ്റം അക്രമം നിറഞ്ഞ ചിത്രങ്ങളുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ ഈ കഥ അത്ര വലിയ കുറ്റകൃത്യമായി തോന്നില്ലെങ്കിലും, ചിത്രീകരണ രീതിയാണ് ഇതിനെ വിവാദങ്ങളുടെ കേന്ദ്രബിന്ദുവാക്കിയത്.
എന്തുകൊണ്ട് ഇത്രയേറെ വിവാദങ്ങൾ?
സിനിമയിലെ ലൈം#ഗിക രംഗങ്ങൾ കേവലം അഭിനയിച്ചു കാണിക്കുകയല്ല , മറിച്ച് യഥാർത്ഥത്തിൽ ചിത്രീകരിക്കുകയായിരുന്നു എന്നതായിരുന്നു ഏറ്റവും വലിയ പ്രശ്നം. ജപ്പാനിലെ കുപ്രസിദ്ധമായ ‘ആർട്ടിക്കിൾ 175’ ക്രിമിനൽ നിയമപ്രകാരം അ#ശ്ലീ#ലത പ്രചരിപ്പിക്കുന്നത് കുറ്റകരമാണ്. ലിം#ഗാവയവങ്ങൾ പരസ്യമായി പ്രദർശിപ്പിക്കുന്നതും യഥാർത്ഥ ലൈം#ഗിക ബന്ധം കാണിക്കുന്നതും അന്നത്തെ നിയമപ്രകാരം കർശനമായി നിരോധിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അതിനാൽ തന്നെ നിരവധി രംഗങ്ങൾ വെട്ടിമാറ്റാതെ ഈ ചിത്രം ജപ്പാനിൽ റിലീസ് ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
അമേരിക്ക, ബ്രിട്ടൻ, പശ്ചിമ ജർമ്മനി തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളും ഈ ചിത്രത്തിന്റെ ‘അൺകട്ട്’ (uncut) പതിപ്പ് പൂർണ്ണമായും നിരോധിച്ചു. കോളിഡർ (Collider) റിപ്പോർട്ട് പ്രകാരം, ചിത്രം റിലീസ് ചെയ്ത് ഏകദേശം 20 വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷമാണ് ഹോം വീഡിയോ രൂപത്തിൽ ഇതിന്റെ ഒറിജിനൽ പതിപ്പ് പുറംലോകം കണ്ടത്. 2000-ങ്ങളുടെ അവസാനത്തിൽ മാത്രമാണ് ജപ്പാനിൽ പോലും പൂർണ്ണരൂപത്തിൽ ഈ ചിത്രം പ്രേക്ഷകരിലേക്ക് എത്തിയത്. ഇംഗ്ലണ്ടിൽ ചില രംഗങ്ങൾ വെട്ടിമാറ്റി 1991-ൽ ചിത്രം തിയേറ്ററുകളിൽ പ്രദർശിപ്പിച്ചിരുന്നു.
വെള്ളിത്തിരയിലെ ‘റിയൽ’ ലൈം#ഗികത: മറ്റ് ഉദാഹരണങ്ങൾ
‘ഇൻ ദി റെലം ഓഫ് ദി സെൻസസ്’ മാത്രമല്ല ഇത്തരത്തിൽ അതിരുകൾ ലംഘിച്ചിട്ടുള്ളത്. ലോകസിനിമയിൽ പലപ്പോഴായി യഥാർത്ഥ ലൈം#ഗിക രംഗങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുത്തി പ്രേക്ഷകരെയും സെൻസർ ബോർഡുകളെയും വെല്ലുവിളിച്ച ചില ചിത്രങ്ങളുണ്ട്:
-
Anti#christ (2009): വില്ല്യം ഡഫോയും ഷാർലറ്റ് ഗെയിൻസ്ബർഗും അഭിനയിച്ച ഈ ചിത്രം മതത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ഒരു ദമ്പതികളുടെ സങ്കീർണ്ണമായ ബന്ധമാണ് പറയുന്നത്. ബോഡി ഡബിളുകളെ ഉപയോഗിച്ചാണ് ഇതിലെ ചില അസ്വസ്ഥജനകമായ രംഗങ്ങൾ ചിത്രീകരിച്ചത്.
-
The Bro#wn Bunny (2003): വിൻസെന്റ് ഗാലോ സംവിധാനം ചെയ്ത് അഭിനയിച്ച ഈ ചിത്രത്തിൽ നടി ക്ലോയി സെവിഗ്നിയുമായുള്ള ഗ്രാഫിക് രംഗങ്ങൾ വലിയ വിവാദമായി. പിന്നീട് തനിക്ക് ഇതിന്റെ പേരിൽ തെറാപ്പിക്ക് പോകേണ്ടി വന്നേക്കാം എന്ന് നടി പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിലും, തന്റെ പ്രകടനത്തിൽ തനിക്ക് അഭിമാനമുണ്ടെന്നും അവർ വ്യക്തമാക്കി.
-
Love (2015): കാൻസ് ചലച്ചിത്രമേളയിൽ പ്രദർശിപ്പിച്ച ഗാസ്പർ നോയുടെ ഈ ചിത്രം ലൈം#ഗികതയെ അതിന്റെ ഏറ്റവും തീവ്രമായ രൂപത്തിൽ ചിത്രീകരിച്ചു. മൂന്ന് പേർ തമ്മിലുള്ള ബന്ധവും അവരിലൊരാൾ ഗർ#ഭിണിയാകുന്നതുമാണ് കഥാതന്തു.
-
9 So#ngs (2004) & Int#imacy (2001): ലണ്ടൻ പശ്ചാത്തലമാക്കി നിർമ്മിച്ച ‘ഇന്റിമസി’യിലെ രംഗങ്ങൾ തന്റെ കരിയറിലെ ഏറ്റവും ബുദ്ധിമുട്ടേറിയ ഒന്നായിരുന്നുവെന്ന് നടൻ മാർക്ക് റൈലൻസ് പിന്നീട് വെളിപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. അത്തരം ഒരു സിനിമ ചെയ്തതിൽ തനിക്ക് അതിയായ ഖേദമുണ്ടെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. എന്നാൽ ഒപ്പമഭിനയിച്ച കെറി ഫോക്സിന് ഇതിൽ യാതൊരു ഖേദവുമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
ഇന്ത്യൻ സാഹചര്യങ്ങളിലെ സെൻസർഷിപ്പ് (ഒരു താരതമ്യം)
ലോകസിനിമയിലെ ഇത്തരം പരീക്ഷണങ്ങൾ വെള്ളിത്തിരയിൽ എത്തുമ്പോൾ, നമ്മുടെ നാട്ടിലെ സെൻസർഷിപ്പ് നിയമങ്ങൾ എത്രത്തോളം കർശനമാണെന്ന് ചിന്തിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. ഇന്ത്യയിൽ സെൻട്രൽ ബോർഡ് ഓഫ് ഫിലിം സർട്ടിഫിക്കേഷൻ (CBFC) പലപ്പോഴും നേരിയ നഗ്ന#തയോ ചും#ബന രംഗങ്ങളോ പോലും വെട്ടിമാറ്റാറുണ്ട്. ഹോളിവുഡ് ചിത്രങ്ങളായ ‘ഓപ്പൺഹൈമർ’, ഈയിടെ ഇറങ്ങിയ ‘ചലഞ്ചേഴ്സ്’ ഉൾപ്പെടെയുള്ളവ ഇന്ത്യയിൽ പ്രദർശനത്തിനെത്തിയപ്പോൾ സെൻസർ ബോർഡിന്റെ കത്രിക വെട്ടുകളെക്കുറിച്ച് വലിയ ചർച്ചകൾ നടന്നിരുന്നു. അത്തരമൊരു യാഥാസ്ഥിതിക സാഹചര്യത്തിൽ നിന്ന് നോക്കുമ്പോൾ, യഥാർത്ഥ ലൈം#ഗിക രംഗങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുത്തിയ ഈ വിദേശ സിനിമകൾ എങ്ങനെയാണ് കലയുടെയും ആവിഷ്കാര സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെയും അതിരുകൾ ഭേദിച്ചതെന്ന് വ്യക്തമാകും.
സമകാലിക പ്രസക്തി
ഇന്ന് ഒടിടി പ്ലാറ്റ്ഫോമുകളുടെ കാലത്ത് സെൻസർഷിപ്പിന്റെ അതിരുകൾ പലപ്പോഴും മാഞ്ഞുപോകുന്നുണ്ട്. മുബി (MUBI), ആമസോൺ പ്രൈം തുടങ്ങിയ പ്ലാറ്റ്ഫോമുകളിൽ ‘ഇൻ ദി റെലം ഓഫ് ദി സെൻസസ്’ പോലെയുള്ള ചിത്രങ്ങൾ ഇപ്പോൾ പ്രേക്ഷകർക്ക് ലഭ്യമാണ്. സിനിമ എന്നത് ഒരു സ്വതന്ത്ര കലാരൂപമാണോ അതോ സാമൂഹിക സദാചാരത്തിന്റെ ചട്ടക്കൂടുകൾക്കുള്ളിൽ നിൽക്കേണ്ട ഒന്നാണോ എന്ന തർക്കം ഇന്നും നിലനിൽക്കുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, കലയും സദാചാരവും തമ്മിലുള്ള നൂൽപ്പാലത്തിലൂടെയുള്ള ഈ നടത്തം എന്നും സിനിമാ ലോകത്ത് പുതിയ ചർച്ചകൾക്ക് തിരികൊളുത്തുമെന്ന് തീർച്ചയാണ്.
