നൂറ്റാണ്ടുകളായി ശാസ്ത്രലോകത്തെയും മതവിശ്വാസികളെയും ഒരുപോലെ കുഴക്കുന്ന, എന്നാൽ ഇന്നും ഉത്തരമില്ലാത്ത ചോദ്യമാണ് “സ്വർഗ്ഗം എവിടെയാണ്?” എന്നത്. പഞ്ഞിക്കെട്ടുകൾ പോലുള്ള മേഘങ്ങൾക്കിടയിൽ, ചിറകുള്ള മാലാഖമാർ പറന്നുനടക്കുന്ന ഒരിടമായാണ് കലകളിലും കഥകളിലും നമ്മൾ സ്വർഗ്ഗത്തെ കണ്ടിട്ടുള്ളത്. എന്നാൽ, ഇതൊന്നുമല്ല സ്വർഗ്ഗം എന്നും, പ്രപഞ്ചത്തിൽ അത് എവിടെയാണെന്ന് തനിക്കറിയാമെന്നും അവകാശപ്പെട്ട് രംഗത്തെത്തിയിരിക്കുകയാണ് ഒരു പ്രശസ്ത ശാസ്ത്രജ്ഞൻ.
ഹാർവാർഡ് സർവ്വകലാശാലയിലെ മുൻ ലക്ചററും, ഭൗതികശാസ്ത്രം, ഗണിതം, ജ്യോതിശാസ്ത്രം എന്നിവയിൽ ഡോക്ടറേറ്റ് (PhD) ഉള്ളയാളുമായ ഡോ. മൈക്കൽ ഗില്ലൻ (Dr. Michael Guillen) ആണ് ഈ വിചിത്രമായ, എന്നാൽ ചിന്തിപ്പിക്കുന്ന കണ്ടെത്തലുമായി മുന്നോട്ട് വന്നിരിക്കുന്നത്. ഫോക്സ് ന്യൂസിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഒരു ലേഖനത്തിലൂടെയാണ് അദ്ദേഹം തന്റെ സിദ്ധാന്തം ലോകത്തെ അറിയിച്ചത്.
എന്താണ് ഡോ. ഗില്ലന്റെ കണ്ടെത്തൽ?
ഡോ. ഗില്ലന്റെ സിദ്ധാന്തം വെറുമൊരു വിശ്വാസമല്ല, മറിച്ച് എഡ്വിൻ ഹബിളിന്റെ (Edwin Hubble) പ്രപഞ്ച വികാസ സിദ്ധാന്തത്തെ (Expanding Universe) അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്. 1929-ൽ എഡ്വിൻ ഹബിൾ കണ്ടെത്തിയത് പ്രപഞ്ചം വികസിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്നാണ്. ഒരു ബോംബ് പൊട്ടുമ്പോൾ ചീളുകൾ ചിതറിത്തെറിക്കുന്നത് പോലെയാണ് ഗാലക്സികൾ പരസ്പരം അകലുന്നത്. ഭൂമിയിൽ നിന്ന് എത്രത്തോളം അകലെയാണോ ഒരു ഗാലക്സി, അത്രയും വേഗത്തിൽ അത് അകന്നുകൊണ്ടിരിക്കും.
കോസ്മിക് ഹൊറൈസൺ എന്ന അതിർത്തി
ഹബിളിന്റെ ഈ കണ്ടെത്തലിനെ കൂട്ടുപിടിച്ച് ഡോ. ഗില്ലൻ ഒരു കണക്ക് അവതരിപ്പിക്കുന്നു. ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ഏകദേശം **273 ബില്യൺ ട്രില്യൺ (273,000,000,000,000,000,000,000) മൈലുകൾ** അകലെ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഒരു ഗാലക്സി, പ്രകാശവേഗതയിലാണ് (സെക്കൻഡിൽ 1,86,000 മൈൽ) സഞ്ചരിക്കുന്നത്. ഈ ദൂരപരിധിയെ ശാസ്ത്രലോകം വിളിക്കുന്നത് **’കോസ്മിക് ഹൊറൈസൺ’ (Cosmic Horizon)** എന്നാണ്.
ഐൻസ്റ്റീന്റെ ആപേക്ഷികതാ സിദ്ധാന്തം (Theory of Special Relativity) അനുസരിച്ച്, പ്രകാശവേഗതയിൽ സഞ്ചരിക്കാൻ ഭൌതികമായ വസ്തുക്കൾക്ക് (നമ്മുടെ ശരീരം അല്ലെങ്കിൽ റോക്കറ്റുകൾ) കഴിയില്ല. പ്രകാശത്തിന് മാത്രമേ ആ വേഗത കൈവരിക്കാനാകൂ. അതുകൊണ്ട് തന്നെ മനുഷ്യർക്ക് ഒരിക്കലും എത്തിപ്പെടാൻ കഴിയാത്ത, പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ഒരു അതിർത്തിയായി ഈ ‘കോസ്മിക് ഹൊറൈസൺ’ നിലനിൽക്കുന്നു.
ഇതും ബൈബിളും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം
ഇവിടെയാണ് ഡോ. ഗില്ലൻ ശാസ്ത്രത്തെ വിശ്വാസവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നത്. ബൈബിളിൽ പലയിടത്തും സ്വർഗ്ഗം എന്നത് ‘മുകളിലാണ്’ (Up) എന്ന് പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്. ബൈബിൾ പ്രകാരം സ്വർഗ്ഗത്തിന് പല തലങ്ങളുണ്ട്:
1. താഴ്ന്ന സ്വർഗ്ഗം: ഭൂമിയുടെ അന്തരീക്ഷം.
2. മധ്യ സ്വർഗ്ഗം: ബഹിരാകാശം.
3. ഏറ്റവും ഉയർന്ന സ്വർഗ്ഗം: ദൈവം വസിക്കുന്ന ഇടം.
നമ്മൾ മുകളിലേക്ക് നോക്കി ദൈവത്തെ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു, ദൈവം താഴേക്ക് നോക്കുന്നു എന്നതിലൂടെ, പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ഏറ്റവും ‘മുകളിൽ’ അല്ലെങ്കിൽ ഏറ്റവും അകലെയുള്ള കോസ്മിക് ഹൊറൈസണിന് അപ്പുറത്താണ് സ്വർഗ്ഗം എന്ന് അദ്ദേഹം വിശ്വസിക്കുന്നു.
സമയം നിലയ്ക്കുന്ന ഇടം
കോസ്മിക് ഹൊറൈസണിന്റെ മറ്റൊരു പ്രത്യേകത അത് സമയത്തിന് അതീതമാണ് എന്നതാണ്. ആധുനിക പ്രപഞ്ചശാസ്ത്രം അനുസരിച്ച്, ആ അതിർത്തിയിൽ സമയം (Time) നിശ്ചലമാണ്. അവിടെ ഭൂതമോ, വർത്തമാനമോ, ഭാവിയോ ഇല്ല; ഉള്ളത് അനന്തമായ ‘ഇപ്പോൾ’ (Timelessness) മാത്രമാണ്. എന്നാൽ അവിടെ ‘സ്ഥലം’ (Space) ഉണ്ട് താനും.
ശരീരമില്ലാത്ത, പ്രകാശം പോലെയുള്ള ഊർജ്ജരൂപങ്ങൾക്ക് (Light-like entities) മാത്രമേ അവിടെ നിലനിൽക്കാൻ കഴിയൂ. ഇത് ആത്മാവുകളെക്കുറിച്ചുള്ള സങ്കൽപ്പങ്ങളുമായി യോജിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അദ്ദേഹം വാദിക്കുന്നു. ബിഗ് ബാങ്ങിനും (Big Bang) മുൻപുള്ള, പ്രപഞ്ചസൃഷ്ടിക്കും മുൻപുള്ള അവസ്ഥയാണ് ആ അതിർത്തിക്ക് അപ്പുറമുള്ളത്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ, പ്രപഞ്ചത്തിന് മുൻപേ ഉണ്ടായിരുന്ന സ്രഷ്ടാവ് വസിക്കുന്ന ഇടം അതാണെന്ന് ശാസ്ത്രീയമായി പറയാനാകുമെന്ന് ഡോ. ഗില്ലൻ സമർത്ഥിക്കുന്നു.
മനുഷ്യന് ഭൗതികശരീരത്തോടെ ഒരിക്കലും കടന്നുചെല്ലാൻ കഴിയാത്ത, സമയത്തിന് അതീതമായ, പ്രകാശരൂപങ്ങൾക്ക് മാത്രം വസിക്കാൻ കഴിയുന്ന ആ ഇടമാണ് യഥാർത്ഥ സ്വർഗ്ഗം എന്നാണ് ഈ ശാസ്ത്രജ്ഞന്റെ പക്ഷം. ശാസ്ത്രം ദൈവത്തെ നിഷേധിക്കുകയല്ല, മറിച്ച് ദൈവത്തിന്റെ അസ്തിത്വത്തിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടുകയാണ് ചെയ്യുന്നതെന്ന ഡോ. ഗില്ലന്റെ വാക്കുകൾ വലിയ ചർച്ചകൾക്കാണ് വഴിവെച്ചിരിക്കുന്നത്.
