നിങ്ങളുടെ വലംകൈ ഒന്ന് മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തിപ്പിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചുനോക്കൂ. എത്ര സമയം നിങ്ങൾക്ക് അങ്ങനെ നിൽക്കാൻ സാധിക്കും? അഞ്ച് മിനിറ്റ്? അല്ലെങ്കിൽ കൂടിയാൽ പത്ത് മിനിറ്റ്? അപ്പോഴേക്കും കൈ കഴയ്ക്കാനും തോളിൽ വേദന തുടങ്ങാനും സാധ്യതയുണ്ട്. എന്നാൽ, കഴിഞ്ഞ അരനൂറ്റാണ്ടായി, കൃത്യമായി പറഞ്ഞാൽ 50 വർഷമായി ഒരിക്കൽ പോലും കൈ താഴെയിടാത്ത ഒരാളെക്കുറിച്ച് കേട്ടിട്ടുണ്ടോ? ഇതൊരു കെട്ടുകഥയല്ല, ഭാരതീയ സന്യാസിയായ അമർ ഭാരതിയുടെ അവിശ്വസനീയമായ ജീവിതമാണ്.
ന്യൂഡൽഹിയിലെ ക്ലർക്കിൽ നിന്ന് സന്യാസിയിലേക്ക്
തുടക്കം മുതലേ അമർ ഭാരതി ഒരു സന്യാസിയായിരുന്നില്ല. 1970-കൾക്ക് മുൻപ് വരെ ന്യൂഡൽഹിയിലെ ഒരു സാധാരണ മധ്യവർഗ്ഗ മനുഷ്യനായിരുന്നു അദ്ദേഹം. ഒരു ബാങ്കിൽ ക്ലർക്കായി ജോലി, സ്നേഹിക്കാൻ ഭാര്യ, മൂന്ന് മക്കൾ – അങ്ങനെ ഒതുങ്ങിയ ഒരു ജീവിതം. എന്നാൽ, 1970-ൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സ് മാറാൻ തുടങ്ങി. ലൗകിക ജീവിതത്തോടുള്ള താൽപ്പര്യം നഷ്ടപ്പെട്ട അദ്ദേഹം, എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച് ആത്മീയതയുടെ പാത തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. ജോലി രാജി വെച്ച്, കുടുംബത്തെയും സുഹൃത്തുക്കളെയും ഉപേക്ഷിച്ച് അദ്ദേഹം ശിവഭഗവാന്റെ ഭക്തനായി നാടുവിട്ടു.
1973-ലെ ആ തീരുമാനം
സന്യാസം സ്വീകരിച്ചിട്ടും താൻ ഇപ്പോഴും ലൗകിക സുഖങ്ങളുമായി എവിടെയൊക്കെയോ ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്ന തോന്നൽ അദ്ദേഹത്തെ അലട്ടിയിരുന്നു. അങ്ങനെയാണ് 1973-ൽ കടുത്ത ഒരു തീരുമാനത്തിലേക്ക് അദ്ദേഹം എത്തിയത്. ലോകസമാധാനത്തിന് വേണ്ടിയും, യുദ്ധങ്ങൾക്കെതിരെയുള്ള പ്രതിഷേധ സൂചകമായും തന്റെ വലംകൈ ആകാശത്തേക്ക് ഉയർത്തിപ്പിടിക്കാൻ അദ്ദേഹം തീരുമാനിച്ചു.
പിന്നീട് ഇന്നുവരെ ആ കൈ താഴെ വീണിട്ടില്ല.
വേദനയെ ജയിച്ച മനക്കരുത്ത്
ഇത് കേൾക്കുമ്പോൾ എളുപ്പമാണെന്ന് തോന്നിയേക്കാം, പക്ഷേ അദ്ദേഹം അനുഭവിച്ച ശാരീരിക വേദന പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ കഴിയാത്തതായിരുന്നു. ആദ്യത്തെ രണ്ട് വർഷം നരകതുല്യമായിരുന്നുവെന്ന് അദ്ദേഹത്തെ അടുത്തറിയുന്നവർ പറയുന്നു. രക്തചംക്രമണം നിലച്ച്, പേശികൾ വലിഞ്ഞുമുറുകിയുള്ള കഠിനമായ വേദന. എന്നാൽ ഉറച്ച തീരുമാനത്തിന് മുന്നിൽ അദ്ദേഹം പതറിയില്ല.
കാലക്രമേണ, ആ കൈക്കുള്ളിലെ ജീവൻ നഷ്ടപ്പെട്ടു. പേശികൾ ശോഷിച്ച്, എല്ലും തോലും മാത്രമായി അത് മാറി. കൈവിരലുകളിലെ നഖങ്ങൾ വെട്ടാൻ സാധിക്കാത്തതുകൊണ്ട് അവ വളർന്ന് ചുരുണ്ട് പിരിയൻ കോവണി പോലെയായി മാറിയിരിക്കുന്നു. ഇന്ന് ആ കൈയ്ക്ക് ഭാരമില്ല, അതിൽ വേദനയുമില്ല. അത് ശരീരത്തിന്റെ ഭാഗമാണെങ്കിലും, നിർജീവമായ ഒരു ശിഖരം പോലെയായി.
എന്തിനായിരുന്നു ഈ കടുംകൈ?
പലരും അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കുന്ന ഈ പ്രവൃത്തിക്ക് പിന്നിൽ ഒരൊറ്റ ലക്ഷ്യമേ ഉള്ളൂ – ലോകസമാധാനം. ഒരഭിമുഖത്തിൽ അമർ ഭാരതി പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ ഇങ്ങനെയാണ്: “ഞാൻ വലിയ കാര്യങ്ങളൊന്നും ചോദിക്കുന്നില്ല. എന്തിനാണ് നമ്മൾ മനുഷ്യർക്കിടയിൽ ഇത്രയധികം വെറുപ്പും വിദ്വേഷവും? എന്തിനാണ് നമ്മുടെ മക്കൾ പരസ്പരം പോരടിക്കുന്നത്? ഇന്ത്യക്കാരും ലോകം മുഴുവനും സമാധാനത്തോടെ ജീവിക്കണം എന്ന് മാത്രമേ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുള്ളൂ.”
ഭാരതീയ സംസ്കാരത്തിൽ ‘ഹഠയോഗ’ അല്ലെങ്കിൽ ‘ഊർദ്ധ്വബാഹു’ എന്ന് വിളിക്കുന്ന കഠിനമായ തപശ്ചര്യകളുടെ ഭാഗമാണിതെന്ന് ആത്മീയ പണ്ഡിതർ പറയുന്നു. മോക്ഷം നേടാനും ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ജയിക്കാനും സന്യാസിമാർ സ്വീകരിക്കുന്ന വഴികളാണിത്. പുരാതന കാലം മുതൽ, അലക്സാണ്ടർ ചക്രവർത്തിയുടെ കാലഘട്ടം മുതൽ തന്നെ ഇത്തരം സന്യാസിമാർ പാശ്ചാത്യ ലോകത്തിന്റെ ശ്രദ്ധ ആകർഷിച്ചിരുന്നു.
ഇനി കൈ താഴ്ത്താൻ കഴിയുമോ?
പലർക്കും ഉണ്ടാകുന്ന സംശയമാണ്, ഇനി അദ്ദേഹം വിചാരിച്ചാൽ കൈ താഴ്ത്താൻ കഴിയുമോ എന്നത്. വൈദ്യശാസ്ത്രപരമായി പറഞ്ഞാൽ, അത് അസാധ്യമാണ്. വർഷങ്ങളായി ചലനമില്ലാത്തതുകൊണ്ട് തോളിലെയും കൈമുട്ടിലെയും സന്ധികൾ (Joints) ഉറച്ചുപോയിട്ടുണ്ട് (Calcification). തരുണാസ്ഥികൾ ഉണങ്ങിപ്പോയ അവസ്ഥയിലാണ്. ഇനി ആ കൈ ബലമായി താഴ്ത്താൻ ശ്രമിച്ചാൽ, എല്ലുകൾ ഒടിയാനും സന്ധികൾ തകരാനും മാത്രമേ അത് ഉപകരിക്കൂ. അതിനാൽ, മരണം വരെ ആ കൈ അങ്ങനെ തന്നെ ആകാശത്തേക്ക് ഉയർന്നുനിൽക്കും.
നിത്യജീവിതത്തിലെ കാര്യങ്ങളെല്ലാം – ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതും വസ്ത്രം ധരിക്കുന്നതുമെല്ലാം – അദ്ദേഹം ഇടതുകൈ കൊണ്ടാണ് ചെയ്യുന്നത്. 50 വർഷത്തെ ഈ തപസ്സ് അമർ ഭാരതി എന്ന മനുഷ്യന്റെ അസാമാന്യമായ ഇച്ഛാശക്തിയുടെ (Will power) തെളിവാണ്. വിശ്വാസങ്ങൾക്കും യുക്തിക്കും അപ്പുറം, ഒരു ആശയത്തിന് വേണ്ടി സ്വന്തം ശരീരം തന്നെ സമർപ്പിച്ച ഈ മനുഷ്യൻ ലോകത്തിന് മുന്നിൽ ഒരു വിസ്മയമായി തുടരുന്നു.
